ગુજરાતી ભાષા માં મારા વિચારો!

વિચારો ગુજરાતી, લખો ગુજરાતી, વાંચો ગુજરાતી,ગુજરાતી ગુજરાતી…

Tag Archives: અનુભવ

વિરપુરની યાત્રા


મિત્રો ત્રણ દિવસની રજામાં એક દિવસ તો પતંગો સાથે બીઝી રહ્યો. પણ બાકીના બે દિવસ ફ્રી હતો તેથી જુના મિત્રને એક દિવસ મળી આવ્યો, અને એક દિવસ વિરપુર જવાનુ નક્કી કર્યુ. મારા મોટા દિકરા દિવ્ય, જે ૫ વર્ષનો છે, એણે  ટ્રેનમાં સફર નહોતી કરી એટલે ટ્રેનમાં જ જવાનુ નક્કી કર્યુ. એટલે રાજકોટથી વિરપુર ટ્રેનમાં જ ગયા. રાજકોટમાં જંકશન પ્લોટમાં એક મિત્રને ત્યાં કાર મુકીને રેલ્વે સ્ટેશનથી ટ્રેનમાં સફરની શરૂઆત કરી. રજાના દિવસો અને વિકએન્ડ હોવાથી ટ્રેનમાં ગીરદી તો હતી જ. પણ ત્ય઼ાં મને સૌરાષ્ટ્ર ની જે મીઠાસનો અનુભવ થયો, જે મુખ્યત્વે ગુજરાતમાં નથી જોવા મળતો, જગ્યા ન હોવાથી અમે લોકો ઊભા હતા, ત્યાં જ એક બારી પાસે બેઠેલા કાકાએ મારા પુત્રને તેમની પાસે બેસવા માટે જગ્યા આપી દીધી, અને વાત વાતમાં તેઓ એક વાત કહી ગયા જે બિલકુલ સત્ય હતી, કે આપણા સૌરાષ્ટ્રમાં હજુ માનવતા મરી નથી. ગુજરાતમાં જાઓ તો તમને માનવતા જોવા નથી મળતી. આ વાત હું પણ માનુ છું કારણકે મેં મારા ૨૫ કે ૨૭ વર્ષ સૌરાષ્ટ્રમાં જ વિતાવ્યા છે. રાજકોટ અને તેની બાજુમાં આવેલા મોરબી શહેરમાં. જે કલ્ચર ત્યાં છે તે હાલ વડોદરા શહેરમાં મને જોવા મળતુ નથી. વિરપુર પહોંચ્યા બાદ જલારામબાપા ના દર્શન કર્યા બાદ મંદિરમાં જ બાપાનો પ્રસાદ ગ્રહણ કર્યો. અને ફરીથી ટ્રેનમાં રાજકોટ આવવા માટે નીકળ્યા. ટ્રેનમાં ગીરદી તો હતી જ આવતી વખતે જે અનુભવ થયો તેનુ પુનરાવર્તન. નાના બાળકો સાથે હોવાથી બે ભાઇઓએ બેસવા માટે જગ્યા આપી દીધી, અને તઓ રાજકોટ આવતા સુધી ઊભા રહ્યા. ત્યારે મને પેલા કાકા એ કહેલા શબ્દો મારા મગજમાં ગુંજતા રહ્યા, અને આ સારો અનુભવ આટલેથી જ ના અટ્કયો. રાજકોટ પહોંચ્યા બાદ થોડી વાર મિત્રને ત્યાં બેઠા હતા, ત્યારે મારો નાનો પુત્ર કે જે ૧ વર્ષનો છે તે પુરતી ઊંઘ ન મળવાને કારણે રડી રહ્યો હતો અને ઊંઘાડવા છતા પણ ઊંઘી નહોતો રહ્યો, કારણ હતુ ઘોડીયુ, નાના બાળકો ઊંઘવા માટે નુ મનગમતુ ! તેથી તેને મારા ભાભી ફેરવવા માટે બહાર લઇ ગયા તો ત્યાં જ બાજુમાં રહેતા પાડોશી જે ન તો મારા ભાભીને ઓળખતા હતા કે ન તો તેમનો મારા મિત્ર જોડે ખાસ પરિચય હતો, તેઓ તેમના ઘેર બાળકને ઊંઘાડવા તેમના ઘેર તેડી ગયા. તો મિત્રો આ બાબતને આપણે શું કહીશુ – માણસાઇ જ ને ? બીજુ શું ? જે સવારે ઘેરથી નિકળ્યા ત્યાં થી તે છેક ઘેર પહોંચ્યા ત્યાં સુધી અલગ અલગ લોકો દ્વારા કે જેની જોડે પરિચય નથી છતા પણ તેમની મદદ કરવી. આ રીતની મદદ તો સૌરાષ્ટ્રમાં જ શક્ય છે બીજે ક્યાંય નહિં. તે મેં વિરપુરની યાત્રામાં પણ અનુભવ્યુ અને ખરેખર મારી ય઼ાત્રા સફળ લાગી. આવી જગ્યાએ જવુ એ ખરેખર જીંદગી નો એક યાદગાર અનુભવ મળ્યો છે અને જે માન મારા મનમાં સૌરાષ્ટ્ર માટે છે તેમાં વધારો કરનાર રહ્યો.

નમ્રતા


ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં કોપી-પેસ્ટ અને કોપીરાઈટ વિશે બહુજ ચર્ચા થતી રહે છે. અને અનુભવી લોકો નવા લેખકો ની ભુલો કાઢતા હોય છે. સ્વભાવિક છે,  નવા લોકોની ભુલો પણ થાય, ઍટલે જ કે તેઓ નવા છે, અને અનુભવી લોકો તે બીજીવાર ન થાય તે માટે ધ્યાન દોરે. પણ મને એક સવાલ થાય છે કે શું તેમણે કયારેય ભુલ કરી જ નહિં હોય ?  શું તેઓ પહેલેથી જ સંપુર્ણ હતા ? ભુલ માટે ધ્યાન દોરવુ સારી વાત છે, પણ સારી વાત કહેવા માટે તોછડાઇ કે રૂઆબ શા માટે ? ઘણી વાર મેં જોયુ છે અને જોતો આવુ છુ કે નવા લેખક ને શું નુ શું કહી નાખે છે. પણ જરા વિચારો કે જો તમારી સાથે સ્કુલમાં કે કોલેજોમાં આવો વ્યવહાર તમારા શિક્ષકોએ કર્યો હોત તો તમને કેવુ લાગત. અને બન્યુ હોય તો એ વખતે તમારા પ્રતિભાવો શું હતા. મિત્રો એવા બહુજ ઓછા લોકો હોય છે જે “માં” ના ઉદરમાંથી શિખી ને આવે છે. જરા વિચારી જુઓ, કેટલા લોકો શિખી ને આવ્યા છે. તમારો એક કાર્યક્ષેત્રમાં નો અનુભવ અને નવા લોકો ને એ જ કાર્યક્ષેત્રમાં નો અનુભવ. – વિચારો જોઇએ. તમે નવા લોકો જોડે હરીફાઇમાં ઉતર્યા હોય તેમ કે નવા લોકો તમારી જોડે હરીફાઇ કરતા હોય તેમ લાગે છે કે નહિં ? તમે બીજાને કશુ કહો છો સારી વાત છે પણ કદી વિચાર્યુ કે તમે તેને કહેવા માટે પુરા સક્ષમ તો છો ને ? જે લોકો ને આપણે આદર્શ માનીએ છીએ, તેઓ પણ પોતાને સંપુર્ણ નહોતા માનતા, જો કે તે તેમની મહાનતા હતી. અને મહાન વ્યકિત ને મહાન શું બનાવે છે, તેમની નમ્રતા. બોલીવુડમાં ઘણા કલાકાર છે પણ અમિતાભ બચ્ચન માં જેટલી નમ્રતા બીજા કોઇમાં છે. તેમજ સચીન પણ ?  જો આ પ્રકારની નમ્રતા અને મહાનતા અનુભવી પાસે જો હોય તો આપોઆપ જ તે કેટલા મહાન બની જાય છે. મિત્રો ખરેખર આ વિચારવા લાયક વસ્તુ છે કે નહિં ? નમ્રતા.

સુખમાં સૌ ભાગીદાર


સુખમાં સૌ ભાગીદાર, અને દુખમાં કોઇ નહીં. આ અનુવાદ છે “सुखके सब साथी दुखमें न कोइ |”   ફિલ્મનું નામ તો યાદ નથી પણ આટલી પંકતિ યાદ રહી ગઇ છે. કોઇ અનુભવીએ જ કહ્યુ છે અને લાગે છે કે આ પંકતિ દરેક લોકો એ નિભાવવી જરૂરી હોય તેમ દરેક વ્યકતિ તેને ભુલ્યા વગર નીભાવે જ છે. કે ભઇ દુખ માં કોઇ ને સાથ ન જ આપવો જોઇએ. તમારા ઘેર શુભ પ્રસંગ હશે, લોકો જરૂરથી ટાઇમ કાઢી  ને આવશે, પણ જો તમારો નાનો સરખો પ્રોબલેમ પણ લોકો સાંભળવા તૈયાર નહીં થાય, કહેશે કે ખાલી ખાલી રડી પડશે, અને ખોટી ખોટી સાંત્વના આપવી પડશે. આમ લોકો ખોટી ખોટી  સાંત્વના પણ આપવા માગતા નથી. તમારો જન્મ દિવસ હશે તો લોકો ચોકલેટ કે કેક ની આશાએ પણ અભિનંદન આપશે. આ તે કઇ જાતના રીવજો પડી રહ્યા છે તે મારી સમજ માં તો બિલકુલ નથી આવતુ, શું તમને લોકો ને આવે છે ?